Beyaz Kale

“BEYAZ KALE”

ORHAN PAMUK

Genel Bakış

Arka Kapaktan

“Beyaz Kale”, Türk yazar Orhan Pamuk’un 1985 tarihli romanıdır. Kitaptaki hikaye, 17. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu’nda geçer ve bir Venedikli tutsak ile onun Osmanlı efendisi arasındaki benzerlikleri ve kimlik değişimini konu alır. Romandaki bu ikili, birbirlerine o kadar benzemektedirler ki, zamanla birbirlerinin kimliklerini sorgularlar ve neredeyse yer değiştirirler. Bu, okuyucuya kimliğin, kişiliğin ve tarihin ne olduğunu sorgulama fırsatı sunar.

“Beyaz Kale”, felsefi düşünce ve deri karakter analizleri ile bilinen Orhan Pamuk’un önemli eserlerinden biridir. Roman, kimlik, kişilik ve tarihin doğası üzerine yoğun bir şekilde odaklanır.

“Kitapta 17. yüzyılda Türk korsanlarınca tutsak edilen bir Venedikli’nin İstanbul’a getirilmesi ve burada bir Türk tarafından satın alınması anlatılır. İki insan arasında garip bir benzerlik vardır ve köle sahibi kölesinden Venedik’i ve Batı bilimini öğrenmek ister. Bu iki kişi, efendi ile köle, birbirlerini tanımak, anlamak ve anlatmak için Haliç’e bakan karanlık ve boş bir evde aynı masanın iki ucuna oturur ve konuşurlar. Hikayeleri ve serüvenleri onları veba salgınının kol gezdiği İstanbul sokaklarına, Çocuk Sultan’ın düşsel bahçelerine ve hayvanlarına, inanılmaz bir silahın yapımına götürür. Hikayelerin günden geceye doğru ilerlemesiyle gölgeler yavaş yavaş yer değiştirir. Orhan Pamuk “Beyaz Kale”de Doğu ile Batı arasındaki benzerliklere ve farklılıklara bakarken milli ve bireysel kimliklerimizin gerisinde yatan yapaylığı ortaya çıkartarak iki kültürün ortak paydasını vurguluyor.”